WolneDni.pl - Noclegi, kwatery, hotele, apartamenty, domki letniskowe, agroturystyki od morza po góry.

Muzeum Chopina Dworek w Żelazowej Woli

Atrakcje » MUZEUM

woj. mazowieckie
Żelazowa Wola , 96-503
Żelazowa Wola 15

telefon: 46 863 33 00, 46 863 40 76

http://chopin.museum/pl

.
Cena: od 4zł do 23zł
wyślij wiadomość
Muzeum Muzeum Chopina Dworek w Żelazowej Woli 1 Muzeum Muzeum Chopina Dworek w Żelazowej Woli 2
Opis

Muzeum zaprasza od wtorku do niedzieli w godzinach od 9.00 do 19.00

Poniedziałek:
Dworek zamknięty dla zwiedzających
Park dostępny dla zwiedzających

Żelazowa Wola

Wieś Żelazowa Wola położona jest w powiecie sochaczewskim, na skraju Puszczy Kampinoskiej, w odległości 54 km od Warszawy. To najsłynniejsze miejsce kultu Kompozytora, licznie odwiedzane przez turystów i melomanów zarówno z kraju, jak i z zagranicy. Dom Urodzenia Fryderyka Chopina oraz otaczający go park w Żelazowej Woli są własnością Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

Chopinowie i Żelazowa Wola

Od przełomu XVIII i XIX stulecia majątek „Żelazowa Wola i Orły z przyległościami” należał do rodziny Skarbków. Zamieszkiwała tu hr. Ludwika Skarbkowa wraz z dziećmi - Fryderykiem, Anastazym-Teodorem, Michałem, Anną i Kazimierzem.

Żelazowa Wola była miejscem, w którym prawdopodobnie poznali się rodzice Chopina. Justyna z Krzyżanowskich, jako uboga szlachcianka rezydowała we dworze pomagając w gospodarstwie w zamian za utrzymanie i dach nad głową. Zaś przybyły z Francji Mikołaj Chopin był guwernerem młodych Skarbków. Po ślubie państwo Chopinowie zamieszkali w lewej oficynie murowanego dworku i tam 1 marca 1810 r. przyszedł na świat Fryderyk Chopin. Dzieciństwo Fryderyka nie było jednak związane z Żelazową Wolą, ponieważ już jesienią 1810 r. rodzina Chopinów przeniosła się na stałe do Warszawy. W późniejszych latach Chopinowie kilkakrotnie odwiedzali Skarbków w Żelazowej Woli, głównie podczas świąt oraz letnich wakacji.

W literaturze chopinowskiej znaleźć można kilka przekazów o pobytach Fryderyka
w miejscu swojego urodzenia. W Żelazowej Woli Chopin przebywał prawdopodobnie przez jakiś czas latem 1823 r. Wraz z siostrą Ludwiką spędził tu też Boże Narodzenie 1825 r. i Nowy Rok 1826.

Latem 1830 r. odwiedził swego przyjaciela Tytusa Woyciechowskiego w Poturzynie, następnie zatrzymał się na kilka dni w Warszawie, po czym udał się do Żelazowej Woli, gdzie rodzina Chopinów przebywała na letnim wypoczynku. Był to ostatni pobyt kompozytora w miejscu swego urodzenia.

Jak głosi tradycja, podczas wizyt w majątku Skarbków wiele czasu spędzano
na muzykowaniu. Latem fortepian wynoszono do ogrodu, gdzie Fryderyk dawał koncerty pod świerkiem lub lipami. Poza rodziną i przyjaciółmi przysłuchiwali się tym niezwykłym występom licznie zgromadzeni goście, a także zapewne przypadkowi słuchacze, mieszkańcy pobliskich wsi.

Historia

Najwcześniejszą wzmiankę dotyczącą Żelazowej Woli znajdujemy w aktach grodzkich, z których dowiadujemy się, że w 1579 roku płatnikami podatków z łanów kmiecych byli bracia Piotr i Paweł Żelazo. Następnie majątek znalazł się w rękach rodziny Paprockich, potem Łuszczewskich.

Właśnie od Piotra Łuszczewskiego we wrześniu 1798 r. Ludwika Skarbkowa zakupiła dobra Żelazowa Wola wraz z przyległościami. Wkrótce jej mąż Kacper Skarbek, uciekając przed wierzycielami opuścił rodzinę, a Ludwika samotnie zarządzała całym majątkiem przez prawie 20 lat.

Trudno dziś sądzić, jak dokładnie wyglądał dwór i okolica. Literatura przedmiotu dostarcza wielu rozbieżnych i niepotwierdzonych opinii na ten temat. Jedną z nich (bardzo rozpowszechnioną) jest wersja o zniszczeniu części budynku w pożarze, który rzekomo wybuchł w czasach wojen napoleońskich. Tak uzasadnia się wykorzystanie do celów mieszkalnych głównie prawej oficyny.
W świetle nowszych badań hipotezy te należałoby jednak odrzucić, a przyjąć raczej wersje bliższe opisom zawartym w dokumentach notarialnych. Zatem przypuszczać należy, że w interesującym nas okresie, za czasów Skarbków, Żelazowa Wola składała się z „Dworu, Officyny, Oranżeryi, Stayni i Wozowni”. Sam zaś dworek był typowym jak na owe czasy i ten region, budynkiem murowanym postawionym „…na planie prostokąta, z dwutraktowym układem sieni po środku, kończącym się wyjściem do ogrodu. Po obu stronach sieni znajdowały się pokoje domowników, duża sala jadalna, kuchnia, a także spiżarnia, zwana skarbcem. Budynek posiadał wysokie poddasze z facjatami, które mieściło głównie pokoje sypialne. Przypuszczalnie był nakryty typowym dla tego okresu, czterospadowym, łamanym dachem »polskim« o poszyciu gontowym”.

Po hr. Ludwice Skarbkowej Żelazową Wolę przejęli jej synowie, początkowo Fryderyk, a następnie w 1825 r. Michał, który zmarł w 1834 r. popełniając samobójstwo. Dalsza historia tego miejsca nie jest już związana z rodziną Skarbków. Wśród następnych właścicieli wymienia się: Franciszka Kwiatkowskiego, Józefa Wiśniewskiego do 1842 r., kiedy to majątek sprzedany został Henrykowi Peszlowi, a w 1856 r. odsprzedany Pawłowi Jaworskiemu. W latach 1859-1878 dwór zamieszkiwał Adam Towiański, syn słynnego filozofa Andrzeja Towiańskiego. Towiański pragnąc urządzić w oficynie kaplicę i miejsce kultu Chopina, przebudował oficynę obniżając m.in. jej dach i szpecąc w ten sposób budynek. W 1879 r. posiadłość trafiła w ręce Aleksandra Pawłowskiego.

Przełomowym momentem w historii Żelazowej Woli była wizyta rosyjskiego kompozytora, pianisty i pedagoga Milija A. Bałakiriewa jesienią 1891 roku, po której w warszawskim środowisku muzycznym rozpętała się burza. Uświadomiono sobie, że Oficyna, w której urodził się Chopin jest kompletnie zaniedbana, a obecny właściciel majątku wykazuje całkowity brak poszanowania dla tego wyjątkowego miejsca. Od tego czasu rozpoczęto działania mające na celu przekształcenie zabytkowej oficyny w muzeum Chopina. Jednak nie od razu udało się zrealizować te plany. Wykup oficyny okazał się niemożliwy ze względu na wysoką cenę jakiej zażądał właściciel. Niemniej w 1894 roku dzięki wstawiennictwu Bałakiriewa i członków warszawskiego Towarzystwa Muzycznego doprowadzono do odsłonięcia pierwszego na ziemiach polskich pomnika poświęconego Fryderykowi Chopinowi.

Dopiero w latach dwudziestych XX w., obiektowi oficjalnie przyznano status zabytku
o wyjątkowym znaczeniu dla polskiej kultury. Dzięki staraniom powołanego w Warszawie Towarzystwa Przyjaciół Domu Chopina oraz działającego w Sochaczewie Komitetu Chopinowskiego ostatecznie udało się zakupić oficynę wraz z przyległym do niej gruntem, na którym stał historyczny obelisk.

W 1931 r. Komitet Budowy Domu Chopina zainicjował renowację i przebudowę obiektu. Następnie profesor Franciszek Krzywda-Polkowski rozpoczął prace nad tworzeniem zaprojektowanego przez siebie parku. Zarząd Komitetu Dni Chopinowskich w Polsce wystąpił z apelem do szkółek, zakładów hodowlanych i ogrodniczych o dary. Z kraju i zagranicy napływały dary w postaci krzewów, drzew, bylin. Przez trzy lata (1932−34) ofiarowano ogółem około 7 tys. drzew i krzewów parkowych.

Dzięki ogromnemu wsparciu ze strony społeczeństwa wkrótce udało się zgromadzić kolekcję zabytkowych przedmiotów pochodzących z początku XIX w. Do Żelazowej Woli sprowadzono fortepian firmy /Pleyel/. Wśród pierwszych eksponatów rodzącej się nowej ekspozycji znalazł się również gipsowy odlew maski pośmiertnej Fryderyka Chopina – dar Kazimierza Hugo-Badera.

Wybuch II wojny światowej uniemożliwił kontynuację prac w Żelazowej Woli. W czasie okupacji park i Oficynę zamieniono na sanatorium i miejsce rehabilitacji rannych, a od jesieni 1944 roku aż do wyzwolenia w styczniu 1945 roku – na szpital polowy. Fortepian Pleyela został wywieziony. Większość, z trudem zbieranych eksponatów ekspozycji zaginęła. Ucierpiał również sam budynek. Oficyna miała uszkodzony dach i powybijane szyby w oknach.

Po zakończeniu wojny, już w 1945 r. powstał Tymczasowy Komitet Opieki nad Domem Chopina w Żelazowej Woli. Działalność Komitetu przejął wkrótce Instytut Fryderyka Chopina, któremu opiekę nad Żelazową Wolą powierzył w imieniu Skarbu Państwa Generalny Konserwator Zabytków.

Do 1949 r. trwały prace nad renowacją budynku, odtworzeniem ogrodu, a także zgromadzeniem kolekcji mebli i przedmiotów z epoki. W setną rocznicę śmierci Chopina odbyła się uroczysta inauguracja ekspozycji. Od 1950 r. przez dwa lata dom Chopina pozostawał pod zarządem Muzeum Narodowego. Od 1953 r. opiekę nad majątkiem w Żelazowej Woli sprawowało Towarzystwo im. Fryderyka Chopina, zaś od 1 sierpnia 2005 r. funkcje te przejął Narodowy Instytut Fryderyka Chopina.

W domu Chopina w Żelazowej Woli odtworzono wówczas klimat polskiego dworku pierwszych dekad XIX w. W dworku zgromadzono m.in.: warszawski fortepian firmy Leszczyński z pierwszej połowy XIX w., pionowy klawikord zwany „żyrafą” firmy Fried, Külbors z Wrocławia z XIX w., ponadto dziewiętnastowieczne meble w stylu biedermeier oraz portrety Fryderyka Chopina i jego rodziny. W saloniku muzycznym stoi współczesny fortepian, na którym grają pianiści podczas koncertów chopinowskich, odbywających się w sezonie letnim.

Na terenie bogatego w oryginalne gatunki roślin parku krajobrazowego, przez który przepływa rzeka Utrata, znajdują się cztery pomniki Fryderyka Chopina. Pierwszym jest obelisk z 1894 r. Znajduje się na nim medalion z popiersiem Chopina oraz napis: F. Chopin 22. II. 1810, poniżej lira otoczona liśćmi. Pomnik zaprojektował Bronisław Żochowski, a wizerunek kompozytora, według medalionu J. F. A. Bovy'ego, wykonał Jan Wojdyga.

W 1968 r. odsłonięto popiersie Chopina w piaskowcu dłuta Stanisława Sikory, a rok później, w 120. rocznicę śmierci kompozytora – pomnik z brązu autorstwa Józefa Gosławskiego. Najnowsze dzieło to popiersie Chopina z brązu, autorstwa Zofii Wolskiej, umieszczone na postumencie z piaskowca. Rzeźbę ufundowało Stadtmuseum Ponadto Düsseldorfie. Ponadto w 1984 r. Towarzystwo im. F. Chopina złożyło nieopodal dworku głaz upamiętniający wkład profesora Franciszka Krzywdy-Polkowskiego w tworzenie parku w Żelazowej Woli.Od 1954 r., rokrocznie, poczynając od pierwszej niedzieli maja do ostatniej niedzieli września, w Żelazowej Woli trwa sezon koncertów chopinowskich. Inicjatorem recitali był pianista
i pedagog Zbigniew Drzewiecki. Od 2006 r. w tym samym okresie (maj-wrzesień) odbywają się „Prezentacje Muzyczne” – recitale utalentowanych młodych pianistów.

Na terenie obiektu
Parking
Parking
Wc
WC
Miejscowości w regionie

Noclegi
w pobliżu

Dodaj nocleg

Atrakcje
w pobliżu

Dodaj nocleg

Lokale
w pobliżu

Dodaj nocleg